بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

بنام خداوند بخشاينده مهربان

إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ

نا ما همه چيز را آفريديم به اندازه‌اى

وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ

و نيست كار ما جز يكى مانند ديدنى به چشم (بهم زدن چشم)

وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ

و هر آينه نابود ساختيم پيروان شما را پس آيا هست ياد آورنده‌اى

وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ

و هر چيزى كه كردند در كتابها است

وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ

و هر كوچكى و بزرگى است نوشته

إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ

همانا پرهيزكارانند در باغها و چشمه‌هايى

فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ

در نشيمنى راست نزد پادشاهى نيرومند

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ الرَّحْمٰنُ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ خداى مهربان

عَلَّمَ الْقُرْآنَ

بياموخت قرآن

خَلَقَ الْإِنْسانَ

بيافريد انسان

عَلَّمَهُ الْبَيانَ

بياموختش بيان

الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ

مهر و ماه به شمارند

وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ

و ستاره و درخت سجده‌كنانند

وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ

و آسمان را برافراشت و بنهاد ترازو را

أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزانِ

كه سركشى نكنيد در سنجش

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَ لا تُخْسِرُوا الْمِيزانَ

و بپاى داريد سنجش را به داد و نكاهيد سنجش را

وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ

و زمين را بنهادش براى جهانيان

فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ

در آن است ميوه و خرمابن دارنده شكوفه‌ها

وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ

و دانه دارنده برگ و روزى

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ صَلْصالٍ كَالْفَخَّارِ

آفريد انسان را از گل خشكى مانند سفال پخته

وَ خَلَقَ الْجَانَّ مِنْ مارِجٍ مِنْ نارٍ

و آفريد پرى را از آميخته‌اى از آتش

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ

پروردگار خاوران و پروردگار باختران

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ

آميخت دو دريا را به هم رسند

بَيْنَهُما بَرْزَخٌ لا يَبْغِيانِ

كه ميان آنها است فاصله (ديوارى) تا ستم نكنند

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ

برون آيد از آنها مرواريد و مرجان

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

وَ لَهُ الْجَوارِ الْمُنْشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلامِ

و او را است رونده‌هايى برافراشته در دريا مانند كوه‌ها

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ

هر كس بر آن است نابود شود

وَ يَبْقيٰ وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ

و به جاى ماند روى پروردگار تو داراى مهترى و بزرگوارى

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يَسْئَلُهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ

پرسندش آنان كه در آسمانها و زمينند هر روزى او است در كارى

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

سَنَفْرُغُ لَكُمْ أَيُّهَ الثَّقَلانِ

زود است بپردازيم به شما اى سنگينان (اى دو گرانمايگان)

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ

پس آيا به كدامين نعمتهاى پروردگار شما (اى دو كس) تكذيب مى‌كنيد

يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطارِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ فَانْفُذُوا لا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ

اى گروه جن و انس اگر توانستيد درون رويد از اطراف آسمانها در زمين (يا برون رويد) پس برويد نمى‌رويد مگر به فرمانروايى

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ

بنام خداوند بخشاينده مهربان‌؛ بفريفت شما را (سرگرم ساخت) فزونى جستن

حَتَّي زُرْتُمُ الْمَقابِرَ

تا رسيديد به گورستان

كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

نه چنين است زود است بدانيد

ثُمَّ كَلاَّ سَوْفَ تَعْلَمُونَ

پس نه چنين است زود است بدانيد

كَلاَّ لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْيَقِينِ

نه چنين است اگر بدانيد دانستن يقين

لَتَرَوُنَّ الْجَحِيمَ

هر آينه ببينيد البته دوزخ را

ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَيْنَ الْيَقِينِ

سپس ببينيدش البته عين يقين (يقين نمايان)

ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ

سپس پرسش شويد همانا در آن روز از نعمتها